Kodeks pracy - Dział XII - Rozpatrywanie sporów o roszczenia ze stosunku pracy

Dział dwunasty
Rozpatrywanie sporów o roszczenia ze stosunku pracy

Rozdział I
Przepisy ogólne

Art. 242.
§ 1. Pracownik może dochodzić swych roszczeń ze stosunku pracy na drodze sądowej.
§ 2. Przed skierowaniem sprawy na drogę sądową pracownik może żądać wszczęcia
postępowania pojednawczego przed komisją pojednawczą.
Art. 243.
Pracodawca i pracownik powinni dążyć do polubownego załatwienia sporu ze stosunku
pracy.

Rozdział II
Postępowanie pojednawcze

Art. 244.
§ 1. W celu polubownego załatwiania sporów o roszczenia pracowników ze stosunku
pracy mogą być powoływane komisje pojednawcze.
§ 2. (skreślony).
§ 3. Komisję pojednawczą powołują wspólnie pracodawca i zakładowa organizacja
związkowa, a jeżeli u danego pracodawcy nie działa zakładowa organizacja
związkowa – pracodawca, po uzyskaniu pozytywnej opinii pracowników.
§ 4. (skreślony).
Art. 245.
W trybie przewidzianym w art. 244 § 3 ustala się:
1) zasady i tryb powoływania komisji,
2) czas trwania kadencji,
3) liczbę członków komisji.
Art. 246.
Członkiem komisji pojednawczej nie może być:
1) osoba zarządzająca, w imieniu pracodawcy, zakładem pracy,
2) główny księgowy,
3) radca prawny,
4) osoba prowadząca sprawy osobowe, zatrudnienia i płac.
Art. 247.
Komisja pojednawcza wybiera ze swego grona przewodniczącego komisji oraz jego
zastępców i ustala regulamin postępowania pojednawczego.
Art. 248.
§ 1. Komisja pojednawcza wszczyna postępowanie na wniosek pracownika zgłoszony
na piśmie lub ustnie do protokołu. Na wniosku stwierdza się datę jego
wpływu.
§ 2. Zgłoszenie przez pracownika wniosku do komisji pojednawczej przerywa bieg
terminów, o których mowa w art. 264.
Art. 249.
Komisja pojednawcza przeprowadza postępowanie pojednawcze w zespołach składających
się co najmniej z 3 członków tej komisji.
Art. 250. (uchylony).
Art. 251.
§ 1. Komisja pojednawcza powinna dążyć, aby załatwienie sprawy w drodze ugody
nastąpiło w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku. Termin zakończenia postępowania
przed komisją pojednawczą stwierdza się w protokole posiedzenia
zespołu.
§ 2. W sprawach dotyczących rozwiązania, wygaśnięcia lub nawiązania stosunku
pracy, o którym mowa w art. 264, wniosek do komisji pojednawczej wnosi się
przed upływem terminów określonych w tym przepisie.
§ 3. W sprawach, o których mowa w § 2, postępowanie pojednawcze kończy się z
mocy prawa z upływem 14 dni od dnia złożenia wniosku przez pracownika, a
w innych sprawach – z upływem 30 dni od dnia złożenia wniosku.
Art. 252.
Ugodę zawartą przed komisją pojednawczą wpisuje się do protokołu posiedzenia
zespołu. Protokół podpisują strony i członkowie zespołu.
Art. 253.
Niedopuszczalne jest zawarcie ugody, która byłaby sprzeczna z prawem lub zasadami
współżycia społecznego.
Art. 254.
Jeżeli postępowanie przed komisją pojednawczą nie doprowadziło do zawarcia ugody,
komisja na żądanie pracownika, zgłoszone w terminie 14 dni od dnia zakończenia postępowania pojednawczego, przekazuje niezwłocznie sprawę sądowi pracy.
Wniosek pracownika o polubowne załatwienie sprawy przez komisję pojednawczą
zastępuje pozew. Pracownik zamiast zgłoszenia tego żądania może wnieść pozew do
sądu pracy na zasadach ogólnych.
Art. 255.
§ 1. W razie niewykonania ugody przez pracodawcę podlega ona wykonaniu w trybie
przepisów Kodeksu postępowania cywilnego, po nadaniu jej przez sąd pracy
klauzuli wykonalności.
§ 2. Sąd pracy odmówi nadania klauzuli wykonalności, jeżeli ze złożonych akt komisji
wynika, że ugoda jest sprzeczna z prawem lub zasadami współżycia społecznego.
Nie wyklucza to możliwości dochodzenia ustalenia niezgodności
ugody z prawem lub zasadami współżycia społecznego na zasadach ogólnych.
Art. 256.
Pracownik może wystąpić do sądu pracy w terminie 30 dni od dnia zawarcia ugody z
żądaniem uznania jej za bezskuteczną, jeżeli uważa, że ugoda narusza jego słuszny
interes. Jednakże w sprawach, o których mowa w art. 251 § 2, z żądaniem takim pracownik
może wystąpić tylko przed upływem 14 dni od dnia zawarcia ugody.
Art. 257.
Sprawowanie obowiązków członka komisji pojednawczej jest funkcją społeczną.
Jednakże członek komisji pojednawczej zachowuje prawo do wynagrodzenia za czas
nie przepracowany w związku z udziałem w pracach komisji.
Art. 258.
§ 1. Pracodawca jest obowiązany zapewnić komisji pojednawczej warunki lokalowe
oraz środki techniczne umożliwiające właściwe jej funkcjonowanie.
§ 2. Wydatki związane z działalnością komisji pojednawczej ponosi pracodawca.
Wydatki te obejmują również równowartość utraconego wynagrodzenia za
czas nie przepracowany przez pracownika w związku z udziałem w postępowaniu
pojednawczym.
Art. 259–261. (skreślone).

Rozdział III
Sądy pracy

Art. 262.
§ 1. Spory o roszczenia ze stosunku pracy rozstrzygają:
1) sądy pracy – stanowiące odrębne jednostki organizacyjne sądów rejonowych
oraz
2) sądy pracy i ubezpieczeń społecznych – stanowiące odrębne jednostki organizacyjne
sądów wojewódzkich, zwane sądami pracy.
§ 2. Nie podlegają właściwości sądów pracy spory dotyczące:
1) ustanawiania nowych warunków pracy i płacy,
2) stosowania norm pracy,
3) pomieszczeń w hotelach pracowniczych.
§ 3. Zasady tworzenia sądów pracy, organizację i tryb postępowania przed tymi sądami
regulują odrębne przepisy.
Art. 263. (uchylony).
Art. 264.
§ 1. Odwołanie od wypowiedzenia umowy o pracę wnosi się do sądu pracy w ciągu
7 dni od dnia doręczenia pisma wypowiadającego umowę o pracę.
§ 2. Żądanie przywrócenia do pracy lub odszkodowania wnosi się do sądu pracy w
ciągu 14 dni od dnia doręczenia zawiadomienia o rozwiązaniu umowy o pracę
bez wypowiedzenia lub od dnia wygaśnięcia umowy o pracę.
§ 3. Żądanie nawiązania umowy o pracę wnosi się do sądu pracy w ciągu 14 dni od
dnia doręczenia zawiadomienia o odmowie przyjęcia do pracy.
Art. 265.
§ 1. Jeżeli pracownik nie dokonał – bez swojej winy – w terminie czynności, o których
mowa w art. 97 § 21 i w art. 264, sąd pracy na jego wniosek postanowi
przywrócenie uchybionego terminu.
§ 2. Wniosek o przywrócenie terminu wnosi się do sądu pracy w ciągu 7 dni od
dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. We wniosku należy uprawdopodobnić
okoliczności uzasadniające przywrócenie terminu.
Art. 266–280. (skreślone).